Ziemniak, złota bulwa
Autorem artykułu jest Joas
Ziemniak, niepozorna, szara bulwa jest podstawą żywienia w wielu rejonach świata. Warzywo to nie raz było powodem politycznych i gospodarczych nieporozumień, a jego brak doprowadził do wielkiego, śmiercionośnego głodu.
W swojej ewolucji przechodził wiele etapów
wzlotów, jak i upadków. Jednak niezaprzeczalnie zdominował rynek spożywczy
niezależnie od tego, czy akurat jest modny czy też faux pas.
Ziemniak swoje
źródła wywodzi z Ameryki Południowej, a dokładniej z Peru.
Jednakże o miano stolicy ziemniaka biło się wiele krajów. To właśnie tam, już
około 8000 lat p.n.e., udomawiano metodą prób i błędów dzikie odmiany
ziemniaków. Już w czasach starożytnych był on podstawą pożywienia ludności. Do
Europy warzywo to trafiło dość późno, bo w XVI wieku. Hiszpanie, bo to oni jako
jeden z pierwszych europejskich narodów zaczęli tę poznawać smak i walory
ziemniaka, nie byli nim, aż tak zachwyceni, tak więc roślina znalazła swoje
zastosowanie w ogrodnictwie jako roślina ozdobna. Następnie ziemniak zawędrował
do Irlandii, gdzie dopiero na nim się poznano i doceniono. A stamtąd
rozprzestrzenił się na całą Europę.
Do Polski ziemniaka przywiózł z
Austrii król Jan III Sobieski. Od tamtej pory Polska stoi ziemniakiem, a proste
regionalne dania takie jak placki ziemniaczane,
które przyjęły się także w krajach sąsiednich. A kluski i baby ziemniaczane nadal pojawiają się w codziennym
menu dekorując serwis obiadowy w polskich domach. Również inne kraje na świecie
mają swoje ulubione potrawy przyrządzane z tego warzywa: Hiszpanie słynne patats bravas czy ziemniaczaną tortillę, Belgowie
frytki, które zresztą zdominowały cały glob, Francuzi zapiekankę ziemniaczaną Dauphinoise, Irlandczycy colcannon ziemniaczane puree z
kapustą. Najlepiej jednak nam Polakom ziemniaki smakują saute, szczególnie te
młode ugotowane w mundurkach, a podane z
koperkiem.
Odkurzacz centralny
---
Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz